|
Begrip
Het was alsof ik
De televisie aan had
Terwijl het geluid uit was
En de ondertiteling ervoor zorgde
Dat ik helaas verstond
wat er werd gezegd
Ik gaf geen kik
Toen het met tegenstrijdigheden gevulde vat
Landde waar mijn hartje was
me een extra tik bezorgde
en mijn deelneming terstond
bijna had opgezegd
De deur waarin je stond
Werd kleiner dan mijzelf
Leek welhaast te verdwijnen
In een stipje
aan een horizon
waar de zon allang onder was gegaan.
Dat je mij niet verstond
En ook niet jezelf
Liet de werkelijkheid schijnen
En was het tipje
Van de sluier over de zon
Die jou zover onder liet gaan
’t schrijvertje
Uitgeverij Roots ©
|
