|
|
|
|
||||||||||||||||||||
|
|
DE DENKBOX (vervolg op Dansend naar de sterren,Een knuffel voor jou en Een
druppeltje aan je kin) staat hier centraal. De denkbox zoals die gebruikt wordt in
sektarisch functionerende groepen. De uiterste grenzen van de denkbox worden
gevormd door de grenzen van hetgeen de macht aan taal,spreken, omgang,
uitingsvormen en denken e.d. toestaat. Het uitwisselen van de eigen opvatting
met mensen die buiten de grenzen van de machtsstructuur ronddartelen, valt
buiten die denkbox. Een open gesprek o.b.v. wederzijds respect en
gelijkwaardigheid over de ernstige misstanden en misschien ook misverstanden
in de situatie waarover geschreven wordt, is en zal altijd altijd
gefrustreerd worden door de macht. Al mijn initiatieven tot het komen tot
zo’n gesprek en de pogingen van een bemiddelaar die ik enkele keren verzocht
had om ook eens een poging te wagen, zijn door de macht/in opdracht van de
macht, zonder respect genegeerd of naar de bemiddelaar toe geweigerd met
onjuiste argumenten. Dat is zot, maar het is vooral erg triest. Gesloten
denkboxen vormen, samen met geweld enzo, de tralies van de mensen die
vastzitten in een sektarisch functionerende groep. Voor meer info over de
denkbox, verwijs ik naar: Lieve maan, 1 Inderdaad. Jouw identiteit staat onder zware druk van de
machtsstructuur van de sektarisch functionerende groep waarin jij bent
beland. Dat weet ik wel hoor. Wat denk je waarom ik de dingen doe en laat zoals ik ze doe en
laat, lief gupje in de tang…eh, kom. Voordat je bent bezweken onder de druk van die troep, heb je op
jouw geheel eigen wijze je estafettestokje aan mij overgedragen. Ik heb het
aangenomen….natuurlijk! Behalve transparant maken wat er gaande is, zag ik van stond af
aan ook het bewaken van jouw welzijn…en dus ook je identiteit…als onderdeel
van mijn rol als de estafetteloper die de finish eigenlijk wel moet gaan
halen. Spiegelen, koste wat het kost bereikbaar en zichtbaar voor je zijn…en
ga zo maar door….Maffe rol hoor. Je wordt er doodop van en je hebt er zelf
geen enkel voordeel van. …..maan…….weet je nog dat ik eens…..heeeeel lang geleden…..toen
je hier nogeens was….al wel middenin de ellende enzo, maar je kwam nog…..dat
ik je zei: “ Soms doe je boos naar mij, draai je je gezicht van mij af…..en
weet ik niet waarom dat dan is. Beloof jij mij, dat wanneer je werkelijk
ergens boos over bent, jij me dat dan zegt en ook het waarom daarvan vertelt?
Het is zo rot als je zo naar doet en ik weet nergens van”. Ik had je daarmee
geraakt. Ik vond het verdrietig om me zo over zoiets uit te moeten
laten…..maar hoe moest ik dan anders vertellen…..nou……? Je wist waar ik het
over had……. Ik kan mis zitten. Tot nu toe maken deze gedachten nog steeds
onderdeel uit van de welbekende nooit ontkende perceptie. Hoe het ook is, mensje achter de maan….Ik zie jou als
slachtoffer van dwingende beinvloedingstechnieken en ander geweld van een
nare machtsstructuur. Ik heb jouw gedrag verklaard uit die perceptie. Dat
maak dat ik nog steeds je kameraadje kan zijn en alles wat bij jou hoort en
is gaan horen zal accepteren. Mijn deur is open. Vertel dat iedereen, want ik ben het kameraadje van jouw
“allemaal” en al je liefs. 2 Jij bent niet vergeten dat ik “ Een knuffel voor jou” –gedichten
heb geschreven? Ook ben je dat ene verjaardaggedichtje niet vergeten?
Misschien lukt het de machtstructuur af en toe de motivatie voor het
schrijven van die gedichten onjuist weer te geven en die onjuiste weergave
tijdelijk in je denken erover te zetten. Lees ze dan weer eens maan. Dan weet
je zo weer hoe oprecht ze geschreven zijn en wat de motivatie was. Jij bent
mij ook niet vergeten. Het lijkt de macht echter af en toe tijdelijk te
lukken om bij een deel van jou toch de door hem verzonnen onjuiste karikatuur
van mijn persoonlijkheid voor waar door te laten gaan. Het beklijft niet,
maar het zit soms wel even verkeerd in je hoofdje, mensje…volgens mij. Ik sta met alles wat ik zeg en schrijf open voor de
mening/gedachte van een ander. Het probleem is dat de macht niet open wil
staan voor andere opvattingen en dat de mensen binnen de grenzen van zijn
rijk ook niet open mogen staan voor het geluid van mij. Mensen denken volgens
bepaalde patronen over dingen in de wereld. Openheid over en communicatie
tussen die verschillende denkpatronen is nodig voor een beter begrip van de wereld,
de mensen en het beperken van geweld en andere wreedheden door misverstanden
en misstanden. Dat geldt voor de wereld in het groot, maar ook voor de wereld
in het klein. Open of gesloten zijn, maakt een groot verschil. Ik kan ook
denkfouten maken, iets niet perfect zien,details missen…..maar ik sta wel
open voor het gesprek erover en het geluid van anderen erover. De macht en de
structuur waarin jij vastzit zijn zo gesloten als het conservenblikje met
peertjes voordat het wordt opengemaakt. Het is een van de belangrijkste
kenmerken van een sektarisch functionerende groep: Extreme geslotenheid,
gecamoufleerd met “gespeelde openheid”. Degene die dat conservenblikje
probeert open te maken, snijdt zich voordat diegene succes heeft, wel 100
keer in de vingers….geloof me dat maar… Het is toch echt superzot om zo
extreem jarenlang ieder constructief gesprek op basis van wederzijds respect
en gelijkwaardigheid te weigeren. De enig plausibele verklaring voor die
extreme onwil om een schadelijke toestand in beter vaarwater te krijgen, is
de nooit ontkende welbekende perceptie die ik hanteer en nog wat andere
details die blijkbaar het daglicht en het gesprek niet kunnen verdragen. Dat
is zoals ik erover denk. Maantje, niets vegeten graag….herinneren…..zoek dingetjes uit
het verleden(zoals mijn boekje) en denk er eens over…..Ik ben ervan overtuigd
dat jij jezelf terug zult vinden, zodra de invloed van dwingende
beinvloedingstechnieken verdwenen is. Ik ben ervan overtuigd dat je op een
dag weer zult zijn wie je was….+ wie je geworden bent… 3
Verdrietig dat je nog niet hier bent. 4 Ik zag je gaan. Nu vraag ik me af of je wilt dat ik de baan om
de maan verlaat. Ik weet het niet hoor. Je geeft me verschillende
boodschappen en dat doe je ook nog in een niet of nauwelijks hard te maken
vorm van communiceren(wat ik sterrencommunicatie noem). Natuurlijk doe ik
mijn best om je goed te verstaan. De boodschappen zijn echter zo
verschillend. Misschien wel zo verschillend als de wijzen waarop de maan te
zien is. Dat stoorzenders hier en daar hun steentje bijdragen aan de
onduidelijkheid……tja….Het is niet eenvoudig, maan. Ik ben geen mens die je dwars wil liggen. Ik ben weg zodra jij
me zegt dat je dat wilt. De welbekende perceptie laat me staan waar ik
sta. In die perceptie worden jij en nog andere mensjes mishandeld door de
macht. Mijn perceptie stoelt op gegronde redenen waarvan
hetgeen jij “in het zand had geschreven”
er een is. Dat weet je ook al die jaren al. Dat ik me verweer tegen de het nare gedoe over en tegen mij,
lijkt me logisch. Maar ik kan ook tegenover het geweld van de machtstructuur staan
zonder dat ik in een baan om de maan vlieg. Ik vlieg daar, omdat jij hebt
aangegeven dat je mij daar graag wilt….als ankertje… En dus weet ik niet wat ik het beste kan doen. Misschien moet ik
de baan om de maan verlaten. Misschien wil je dat….misschien wil je dat juist
niet… Gruwel,gruwel…ik kan het zo niet goed doen…..doublebindgedoe als
resultaat van wel met mij willen communiceren maar niet met mij mogen
communiceren… Misschien moet ik de baan om de maan verlaten, tenzij je ondubbelzinnig
duidelijk maakt aan mij/voor mij dat je me als ankertje om je heen wilt
houden. Ik weet dat je mij alle liefs van de wereld wel toe wil sturen.
Duidelijk, maar vervolgens conformeer je je weer aan de wil van de macht die
mijn ikje probeert te vernietigen. Dat geeft zoveel tegenstrijdigheden, dat ik eigenlijk niet veel
anders meer kan doen dan op die momenten mijn muren optrekken tegenover
gedrag dat ten doel heeft om mij in emotionele zin finaal kapot te krijgen.
Ik laat een steentje weg…..voor jou…..voor als je me zelf niet kwijt wilt en
jijzelf onze vriendschap wilt koesteren zonder die vriendschap te willen belasten
met die tegenstrijdigheden… Een steentje weg…..en dat gaatje is voor jou
alleen(+je liefs natuurlijk). Nou maan, wil je me kwijt uit de baan om de maan als het
ankertje van de maan of juist niet? 5 Stilletjes in een stoel, heb ik nog maar weer eens nagedacht
over mijn emo-reactie op hoe ik je zag gaan. Weet je maan, het is zo
moeilijk. Natuurlijk weet ik dat je zelf anders over de dingen denkt dan je
naar buiten toe laat zien. Je zichtbare gedrag naar buiten wordt grotendeels
bepaalt door de macht/de situatie waarin je zit. Ik kan je dan maar beter
niet tegen komen eigenlijk. Het is voor mij zo naar, omdat….Ik moet het niet
hebben van het gedrag dat onder controle van de macht staat. De macht wil me
immers stuk en alle gedrag dat onder zijn controle staat is daarop gericht.
Voor die bejegening moet ik mijn muren omhoog houden. Moeilijk hoor. Ik ben
een mens met gevoelens…..De macht weigert me te respecteren als mens met
gevoelens en het recht op respect en dus……… In de luwte doe je anders…..meestal toch wel zoals ik je heb
leren kennen. In de luwte respecteer je mij, is de vriendschap leidend……Dat
is mijn troost. Buiten die luwte doe je me zo ontstellend veel verdriet. Ik kan best wat hebben, maar soms voel ik me zo intens
verdrietig. Ik zag je gaan……..heel vlakbij en kon niet naar je toe. Je bent
dan zo ver weg en tegelijkertijd door de gebeurtenissen in de luwte zo
dichtbij…….en toch ver weg……zo moeilijk…begrijp je dat ? Het zou fijn zijn als je er nog een beetje meer voor me zou
durven zijn. Dat zou fijn zijn….Ik weet wel hoe het allemaal werkt en toch
……… Beetje depri geloof ik. Ik ga maar eens een dutje doen. Zal wel
helpen. Morgen is er weer een dag…..och jee……het is allang morgen….nou,
eh, welterusten dan maar. 6 Wat tegen mij is ondernomen door de macht en in opdracht van die
machtstructuur, was en is verschrikkelijk naar…..beneden alle peil. Ik ben
geen mens die passief accepterend in de hoek waarin ze door een macht is
gedrukt, blijft zitten. Dat wordt steeds duidelijker. Dat begint zelfs de macht
zich geloof ik een beetje te realiseren. Zelfrespect, respect voor mijn roots, mensenrechten, de noodzaak
om me te verdedigen en beschermen en last but not least de vriendschap die er
tussen jou en mij bestaat, hebben me laten opstaan tegenover een bizarre
structuur die zoveel groter leek dan ik…….De wijze waarop ik dat heb gedaan
is medebepaald door de door mij gehanteerde perceptie natuurlijk. Ik heb niet
alles goed gedaan. Soms is het me flink misgegaan. Maar ik had ook mijn
succesjes. En in die hoek waar de macht me had willen houden…..daar zit ik
allang niet meer. Mensen begrijpen over het algemeen wel dat ik het er niet
bij heb kunnen laten zitten en dat ik daarnaast ook mijn uiterste best heb
gedaan voor jou vinden ze dan toch meestal wel een beetje uniek. Hoe dan
ook…Ik heb mijn best wel gedaan. Ik denk dat het nu tijd is om de dingen even te laten gaan zoals
ze zullen gaan. Misschien klopt die gedachte niet, maar op dit moment voelt
het zo. Ik heb veel in beweging gezet, een groot en stevig vangnet voor je
gecreeerd en heb de behoefte ook om eens even rustig alle gebeurtenissen van
het afgelopen jaar op me in te laten werken.Het was een heftig jaar. Mijn
liefs heeft ergens mee moeten stoppen, omdat de zuurheid van de situatie door
eenzijdige, onjuiste en onnodige informatie van/in opdracht van de macht
zelfs op plaatsen was gekomen waar het niet had horen te zijn. Dat was
heavy……Bijna te zwaar om nog weer de weg te volgen die ik om jou volg…..maar
kennis van dwingende beinvloedingstechnieken, de perceptie waar ik vanuit ga,
de vriendschap die nog steeds bestaat en het enorme inlevingsvermogen van
mijn liefs, maken dat ik nog steeds dezelfde weg bewandel. “Ik hoop dat de maan hetgeen ik heb ondernomen zal blijven begrijpen
als zijnde de daadwerkelijke pogingen van een kameraadje om iets te kunnen
betekenen voor het kameraadje in een uiterst bijzondere en bizarre knel”, zei
ik tegen iemand die begrippen als “respect en integriteit” begrijpt. Ik hoop dat je me als jezelf en omdat je het zelf wilt weer eens
opzoekt op een dag……. Mijn deur is open. Mijn telefoon doet ’t ook. Mijn hart
staat hartstikke open. Een slaafse hond ben ik niet. Ik ben misschien wel heel trouw
aan het eigene in de mensen…..vooral aan het wezenlijke in de mensen die ik
ken. Zit er iemand te rommelen aan het wezenlijke in een mens, dan reageer ik
meestal volautomatisch met het doen van een poging om dat wezenlijke ikje, zeker die van een
kameraadje, te beschermen/ wakker te schudden. Een macht die het in zijn
hoofd heeft gehaald om, naast de identiteit van een kameraadje, ook nogeens
mijn identiteit te bedreigen en een aanval te doen op mijn wezenlijke ik, is
bij mij volkomen aan het verkeerde adres. Dat wist jij wel. Jij wist dat 200%
beter dan de macht dat begreep… Je wist alleen niet hoe diep ik zou gaan……….Diep, he!….en toch
nog dieper dan jij nu kunt bedenken…heus.. We missen jou! 7 Satanisten hanteren een, in mijn ogen, mensonvriendelijke wrede
denkwijze. Ze zeggen niets te willen doen voor kansarmen, zieken, hongerende
mensen en andere mensen die niet fit zijn. Ze vinden dat die mensen het
zichzelf hebben aangedaan, zeurders zijn die de verantwoordelijkheid voor hun
ellende altijd bij anderen neerleggen. Satanisten kicken op het “ survival of
the fittest”-principe. Alleen de sterken hebben volgens die ideologie recht
om te bestaan. Crowley verwoordt dit als
volgt: Uit :The Book Of The Law II.20: ‘We have nothing with the outcast and
the unfit: let them die in their misery. For they feel not. Compassion is the
vice of kings: stamp down the wretched & the weak : this is the law of
the strong : this is our law and the joy of the world.....’ Gruwelijke ideologie
die tot gruwelijke misdaden tegen de medemenselijkheid en de mensheid hebben
geleid. Dergelijk
gedachtengoed geeft nare mensen de basis voor het doen van de meest
gruwelijke misdaden tegen mensen. Ik moet er niks van
hebben. …………en jij moet er ook
niks van hebben……..……… Mensen die in
concentratiekampen van fascistische machthebbers vertoeven/hebben
vertoefd…moeten/moesten er ook niks van hebben. Zij moesten “overleven”. De buitenwacht die wel
weet en desondanks zwijgt is een welbekend begeleidend verschijnsel van
dergelijke situaties. Gelukkig bestaan er
dan ook altijd die enkelingen die proberen de wereld tegen dergelijke
gruwelijkheden in opstand te laten komen. Het lukt ze
uiteindelijk meestal wel……..zeker weten…..anders had ik nu niet achter mijn
laptopje zitten “ schrijven voor vrijheid en medemenselijkheid”. Ik begrijp je
conformeren dus wel……… Achter het conformeren staan kan ik niet. Dat ik me bewust ben
van het feit dat jij een kameraadje in de knel bent, maakt dat ik je
kameraadje ben gebleven ondanks alles wat er is gebeurd. Wel vind ik dat ik
moet kunnen uitspreken wat ik vind…..Ik vind dat je meer moet doen. Je laat
mij en de factoren “ medemenselijkheid en de wil om de situatie in beter
vaarwater te krijgen”,onnodig veel in de steek. Ik heb al veel kooltjes uit
het vuur gehaald….doe er ook een paar…. Mijn handen doen het
eventjes niet meer….komt wel weer, maar eventjes niet…….naproxin en coolpack
enz. Hou wel van
je…..begrijp je ook wel…….maar……. Het is best moeilijk
hoor. 8 Niet makkelijk om
steeds weer de zandloper om te draaien………maar het is weer gelukt. Nou, doeg maar eerst. Ik heb je nooit in de steek gelaten en dat ga ik ook nooit doen! Maan, denk je er wel om dat de macht je niet helemaal meesleept?
Jij zult als jezelf geen onomkeerbare dingen doen, maar je doet wel erg veel
dingen die je als jezelf nooit zou doen. Ik ben er een beetje bang voor dat
je onvoldoende controle hebt over je handelen om op cruciale momenten los te
zijn van de wil van de macht. Begrijp je wat ik bedoel? Ik begrijp niet precies wat er nu gaande is. Een shut down is
aannemelijk. De verbouwing hier gaat trouwens goed. Nog even en ik bied je
geen kopje koffie, maar een cappucionootje aan. Nou, dag eerst maar weer van mij voor jou ….uit een stoffige
omgeving….kuch,kuch,kuch. 9 Ik vind dat wanneer er sprake is van
wrijving/misverstanden/onbegrip..enz., communicatie op basis van wederzijds
respect en gelijkwaardigheid een juiste stap in de richting van goed/normaal
vaarwater is. Dat is zoals ik over conflicten en conflicten oplossen denk. Degene(n) die denken dat een respectloze wijze van bejegenen,
conflicten of de mensen met wie het conflict bestaat vanzelf oplost, maken
een denkfout. Jij bent het ongetwijfeld met me eens. Ik kan ook denkfouten hebben gemaakt in het geheel. Het verschil
tussen de macht en mijn persoontje is dat ik wel wil horen hoe de ander
erover denkt en de macht helemaal niet wil horen hoe een ander(ik
bijvoorbeeld) erover denkt. Big problem! Jij weet dat, maar zwijgt boven water in alle
toonaarden. Jouw zwijgen is nou niet bepaald een grote hulp bij het oplossen
van het probleem. Ik ben daar erg verdrietig over, maar begrijp de oorzaak
van je zwijgen vanuit de welbekende perceptie die ik hanteer. Indien ik
een denkfout heb gemaakt, dan hoor ik het graag. Dat weet je ook wel. Maan, ik mis je, maak me zorgen om je, moet mezelf beschermen,
zoek oplossingen,breng zaken in beweging, wring me daarvoor in bochten die
maar nauwelijks te nemen zijn, maar kan niet toveren en maak ook weleens een
fout. Ik weet niet of ik het allemaal wel goed heb gedaan. Ik heb het voor
jou opgenomen zoals kameraadjes dat voor elkaar kunnen doen. Meer kan ik
niet. Ik ben er en mocht je me kwijt willen, dan zeg je me dat maar. Je bent hier welkom. Ik heb het een beetje gehad. (Met alle respect voor
mijn roots) Geweldloos verzet is
het beste “wapen” tegen extreme onrechtvaardigheden van ongrijpbaar
lijkende machten, denk ik. Om te komen tot het verzet,
zijn zelfrespect en waardigheid nodig. Respect en gelijkwaardigheid
geven mensen het geduld om te komen tot geweldloosheid in verzet. Het is niet eenvoudig
om als mens de moed te hebben om je te verzetten tegen onrecht. Nog moeilijker is het
om altijd voldoende geduld te hebben. Toch? ’t Schrijvertje, een mens met plussen
en minnen die haar uiterste best heeft gedaan als kameraadje van een
kameraadje in de knel in een verschrikkelijk
complexe en uiterst bijzondere situatie 10 Sterk, ja, ik denk het wel………met verlegen momenten….. Op die momenten luister ik naar de wind. Daar weet jij alles
van. Ik heb niet de illusie dat je het durft om er een keertje voor mij te
zijn, zolang de macht de touwtjes nog in handen heeft. Ik zou wel willen dat
je er zou zijn, maar de machtstructuur wil me stuk, denkt over mij zoals men
nou eenmaal wil denken en dus mag jij er niet voor ons zijn…en helaas doe je
wat die macht dan wil. Ik vind het verdrietig, vind het moeilijk en soms heel
erg moeilijk,maar stuk krijgt hij mij niet. Beloofd! Ik denk dat jij dat van mij allemaal best wel begrijpt. Ben er wel hoor. 11 Zonder liefdevol vriendschapsgevoel voor elkaar, zou het traject
dat we zijn gegaan niet te doen zijn geweest. Bij een weerzien zal, na een enkele uitwisseling van blikken,
dat prachtig menselijke verschijnsel wel als enige rots in de branding nog
overeind staan , denk ik. Lijkt me geweldig. Vooralsnog krijg ik alle “klappen van de zweep”, is alle
“modder” die de machtstructuur verzamelt voor mij bestemd en voelt dat soms
zo verschrikkelijk zwaar. Gelukkig ben ik sterk genoeg gebleken voor het handhaven van
mijn persoonlijkheid en karakter in de positie van outcast tegenover het nare
gedoe van de machten van een sektarisch functionerende situatie. Het is de oeroude strijd tussen de macht van haat en de kracht
van liefde, zo lijkt me dat. Sommige mensen zitten nou eenmaal niet alleen in je geheugen,
maar ook driedubbel-en-dwars in je hart. Daar is geen macht tegen op
gewassen. 12 ‘k zag een mensje vol angst voor de onvoorspelbare waan van dat
moment van een ziek overkomende macht….’k zag de bizarheid van de kronkel van
de macht die een poging deed om zichzelf in te halen……alsmaar bezig met het
dichten van ieder kiertje, iedere opening met de wereld buiten zijn wereld….. Voor mij was dit beeld geen eyopener. Dat niet. Wel heeft de
extremiteit ervan me diep geschokt. Ik kan niet meer dan ik heb gedaan, lieve maan. Ik heb het nooit
gekund: schouder ophalend doorwandelen, een ijsco halen en het bizarre
gebeuren vervolgens naast me neerleggen. Ik heb het nooit gekund en ik zal het ook nooit kunnen. Dat weet
je wel. Ik ben er helemaal stil van, me de rest van de dag afvragend hoe
ik dan nu toch om je heen kan staan, hoe ik de mens achter die macht zou
kunnen bereiken en me verbijtend over wat ik wel had willen doen en niet heb
kunnen doen, me hopeloos verdrietig en tegelijkertijd toch ook boos voelend
over de enorme macht van haat. Een tanende machtstructuur, maar een structuur
die op dat moment wel een vernietigende power heeft. Zorgwekkend. Misschien ben ik niet goed genoeg geweest voor het bewandelen
van de vrijwel onbegaanbare wegen. Misschien niet, maar misschien heb ik toch
nog net genoeg net op tijd vanalles in beweging kunnen krijgen. Ik weet het
niet. Misschien ben je teleurgesteld in wat ik heb kunnen doen of valt mijn
succes je tegen….Ik heb “ mijn uiterste best gedaan”. Dat weet iedereen die
hier om me heen hangt. Het zou vreselijk zijn wanneer het niet genoeg zou
blijken te zijn. Voor jou….maar zeer zeker ook voor mij. Ik ben er, maan. Ik ben er wel. Ik probeer mijn rust te bewaren
Ik bewaar de rust, omdat blinde woede nergens toe zal leiden. 13 Ik vind het een beetje geruststellend om iets van je te
vernemen, al is het niets Dat werkt wel een beetje kalmerend na het zien van een situatie
die bij mij ernstige zorgen wekt en me laat zitten met de “drang om
onmiddellijk iets te doen en toch maar nog niets te doen”… “woar ik toch echt
vreselijk veul kopzere van krieg”…. Komt er niks geruststellends, dan is een aspirientje mijn beste
metgezel op zo’n dag. 14 Ja, maan….ik ben me ervan bewust dat het voor jou nog allemaal
veel ellendiger is dan voor mij. Natuurlijk realiseer ik me dat wel. Ik sta toch immers ook nog steeds achter je, maan. Ik ben,
ondanks alle gedonder voor mij, nooit achter je weggestapt. Daaruit blijkt
toch ook wel, dat ik wel rekening hou met het feit dat jij het slachtoffer
bent van de macht in jouw situatie. Dat neemt niet weg dat ook ik weleens moe kan en mag zijn. Mijn
positie in de toestand is niet eenvoudig. Wanneer er haperingen zijn die het me in allerlei opzichten
moeilijk maken, dan verlies ik weleens een beetje de moed. Wanneer er dan ook
nog te lang niet echt iets is waarmee ik uit de voeten kan, raak ik weleens
een beetje in de put. Ik klim er wel weer uit. Dat wel. 15 Vriendelijkheid, bereikbaarheid, respect, gelijkwaardigheid…… Waardigheid, zelfrespect Eigen identiteit Rechtvaardigheid Liefde Genegenheid Vriendschap Empathie Enzomeer…..zijn voor de machtstructuur in de situatie
onaanvaardbare eigenschappen van een mens en van contacten tussen mensen. De
macht vindt de woorden wijzen op ziekte, zoals volgens de macht ook alle
“sociaal voelende en politiek vaak links van het midden denkende mensen in
zijn ogen ziek zijn en in therapie zouden moeten”(zo werd 10 jaar geleden
tegen mij gesproken) De macht is ziek. Wanneer mensen zo’n macht zonder tegenspartelen gaan volgen,
ontstaat er een probleem….. Ik hoop met mijn niet aflatende aanwezigheid en mentale steun
iets goeds te doen voor jou en je liefs. 16 Wanneer een goede vriend/vriendin meewerkt aan het afbreken van
mij, dan is het moeilijk om nog in zo’n vriendschap/liefde te geloven. Soms
is de oorzaak van zulke nare bejegeningen simpelweg het feit dat de
vriendschap/liefde nooit welgemeend is geweest. Soms ligt de oorzaak daar
helemaal niet in. Dan zijn er bijvoorbeeld “omstandigheden” waardoor zo’n
kameraad de goede kameraad neer gaat maaien. Het is maar net wat de
omstandigheden zijn, om te kunnen bepalen of de vriendschap/liefde wel echt
bestaat. De oorzaak van alle nare gedoe tegen en over mij door dat
handjevol ellendig doende mensen, zie ik in de bizarheid van de situatie
waarin ze vastzitten. Een situatie die in mijn ogen als twee druppels water
lijkt op een sektarisch functionerende situatie. Zelfs de macht zie ik als
slachtoffer van die toestand. Het verschil tussen de macht en de anderen is
voor mij o. a. de mate waarin geloofd wordt dat ik stuk moet. De macht regelt
nare toestanden. De slachtoffers ondergaan ze vooral. De persoon die mijns inziens de “macht” heeft over de mensen in
de situatie en die volgens mij jou+liefs zo meesleurt in zijn nare gedoe en
val, heb ik na lang proberen opgegeven in mijn pogingen om de mensen in de
nare situatie te bereiken. Dat zegt wel wat, want ik geef het niet zo gauw
op. 17 Nog
steeds geen dutje…… Soms
kan dat niet omdat de zorg om jou en de andere slachtoffertjes van het geweld
van de machtstrutcuur dan alert moet zijn, voorzover ik dat dan zo heb
begrepen.(lezers: Ik heb gegronde redenen voor mijn zorg) Meestal
kan het niet omdat de situatie zo intimiderend, onvriendelijk en benauwend is
soms, dat het me te diep in mij te grazen neemt. en
als ik dan toch even in slaap ben gevallen, dan word ik zeker weten gewekt
door de bonzende klotsende en soms snerpende pijn in mijn spieren, in mijn
aanhechtingen van die spieren….tsjonge, wat heeft een mens daar veel
van…Ontstekingsreacties leggen me daarna al gauw plat, terwijl de
pijnstillers mijn maag killen. Zolang
ik wakker ben, ben ik me bewust van de spanning in mij. Dan ontspan ik me af
en toe bewust. Dat kan ik gelukkig. Dat heb ik geleerd….Dat is een onderdeel
van mijn professie. Val ik in slaap, dan ben ik die bewuste controle kwijt en
gaat het vaak mis. Nee,
ik heb niet de problemen die jij hebt, maan. Mijn leven is best luxe. Ik heb
me ondanks alle luxe en mogelijkheden van een zorgeloos bestaan, toch het lot
van jou aangetrokken, o.a. omdat je ons kameraadje bent en ik/we van je
hou/den…en omdat het willen beschermen van slachtoffers van gewelddadige
machten in het aard van het beestje zit. Dat levert op dat de machtstructuur
probeert me o.a. daarom zo hard mogelijk onderuit te halen en jij doet daar
vaak(niet altijd) uit angst voor de macht aan mee. Het
geheel der dingen maakt het me niet gemakkelijk om te blijven staan achter de
mens die ik in jou heb leren kennen en die mijn kameraadje nog best wel
is….stiekem…helaas stiekem. Vriendelijkheid
en enige communicatie zou veel oplossen, denk ik…maar de macht weigert dat in
alle toonaarden en verbiedt het jou…en jij….jij doet wat hij wil: Mij krenken
waar dat ook maar enigszins mogelijk is . Een beetje rust lijkt me niet
gegund te worden…zo komt het wel over soms…soms is er zoveel negatiefs boven
water dat de onderwateraardigheden welliswaar hier en daar een druppeltje op
de gloeiende plaat gunnen…maar het is als het boven water heel erg is, te
weinig om rust te scheppen. Zolang
jij zo meedoet met de macht en je vriendelijkheid gevangen laat zitten,
kan ik maar beter niet gaan slapen.. Maar
af en toe val ik toch in slaap… 18 Mijn
huidige huisarts zei, toen ik nog maar pas en nog helemaal beduusd in zijn
praktijk was beland al: “ Er zijn mensen die jou emotioneel met de grond
gelijk willen maken. Wat jij dan kunt doen is je muren optrekken”. Ik
was en ben het met hem eens. Probleem is dat in de situatie waarmee ik te
maken heb, de mensen niet doen wat ze eigenlijk willen doen en sommige mensen
niet zijn wie ze lijken te zijn. Daarnaast staat de vriendschap die er is
natuurlijk fier overeind en blokkeert alle murenoptrekkerij. Ik weet ook nog
hoe sektarisch functionerende groepen functioneren en hoe de mensen erin
doen….begrijp dus heel vaak de rare houdingen wel….zou me geen pijn moeten
doen…maar ja…dat doet het allemaal toch wel. Ik ben emotioneel betrokken bij
jullie immers. Een
mens is een complex wezen….en met een goed advies en weten wat je eigenlijk
zou moeten doen om jezelf te beschermen, is de problematiek waarin ik deels
verzeild ben geraakt niet opgelost. Dat kan bijna niet. Ik
hou me grotendeels wel staande. Dat doe ik m.b.v. kennis, liefde en geduld
met jou en de situatie waarin jij denkt vast te zitten, het begrip en de
liefde die ik van mijn vrienden hiervoor ontvang enz. Soms
is er een heel klein beetje vriendelijkheid van degene voor wie ik hier
grotendeels sta. Dat helpt wel echt, maar helaas is dat beetje er slechts
heel erg weinig. Meer
vind je niet mogelijk denk ik en misschien vind je dat ook wel niet nodig. Ik
zit in jouw ogen op rozen…in vergelijking met jouw toestanden. Dat is ook zo….en toch
kan de wijze waarop de macht en jij met mij en mijn gevoelens omspringen erg
zwaar zijn. 19 Als
er geen echt nare dingen zouden spelen, dan zou het toch mogelijk zijn om in
een gesprek op basis van wederzijds respect en gelijkwaardigheid te komen tot
beter vaarwater voor iedereen? Ja,
toch? Waarom
zou je iemand zo’n gesprek weigeren? Kijk,
ik vind het fijn je te zien, maar dat vind ik alleen maar leuk als jij dat
zelf ook wilt hoor. Ik/wij geloven er meestal in dat jij mij en ons graag
ziet, maar als we dat met z’n allen toch fout zouden hebben, dan zouden
wij…en zeker ik, het op prijs stellen wanneer je ons dat dan ook even zou
zeggen. Ik dwing nooit omgang met mensen af. Daar gaat het mij niet om, mocht
een van jullie daar dat denken. Ik weet dat de machtstructuur zoiets
ventileert, maar die weet eigenlijk wel beter. Die laat ook zijn slachtoffers
in de situatie meer nare en negatieve dingen over mij ventileren, waarvan men
wel weet dat ze niet deugen. Ik zit helemaal niet zo in elkaar als de macht
verkondigt. Ik heb dat niet nodig. Dat weet ook de macht. Ik
mis je wel, wil je wel zien, maar als jij mij werkelijk zelf niet meer wilt
zien, blijft het voor mij een wens die niet in vervulling zal gaan en waarmee
ik zal doen wat je daarmee doet: bewaren in een laatje van mijn hartje en
dichtdoen. Wanneer
ik dus nu het laatje dicht zou doen, dan zou ik jou in de steek laten en
negeren wat ik wel van je toestand weet. Dat kan ik niet. Ik ben niet zo en
je bent nog iemand waar ik en waar wij hier allemaal stapelgek mee zijn ook. Ja,
die ene macht….ja, vroeger dacht ik dat ook hij een vriend was. Dat was hij
ook wel, maar dat is veranderd. Mijns inziens onder invloed van rare dingen
zoals destructieve gedragscontroletechnieken. Dat hij nu nog
vriendschappelijk zou kunnen denken over mij…tja…dat denk ik allang niet
meer…al vergist de macht zich soms en lijkt hij wel een beetje de ouwe
kameraad van lang geleden. Natuurlijk was dat een verdrietige constatering.
Wat denk je hoe het voor mij voelde om te vernemen wat de macht op allerlei
plekken aan negatiefs over mij had laten vallen…..terwijl diezelfde macht
destijds nog zogenaamd vriendschappelijk met mij een kopje koffie dronk. Ik
voel me flink bedonderd. Er
spelen dus nare dingen. Het is dus niet makkelijk om tot een duidelijke
communicatie te komen, maar het zou wel fijn zijn als dat op een dag toch zou
kunnen tussen jou en mij. Vraagt
een deskundige: “ Zou je haar na een gesprek terug laten gaan naar de hel
waarin ze leeft als ze dat zelf zo wil?” De deskundige is ervan overtuigd dat
jij er bijna zeker van bent dat ik dat niet zou toelaten….en dat je daarom
wegblijft… “Hoe
komen jullie erbij…..Ik respecteer wat jij zelf wilt”….kan wel zijn
dat de hel toevallig is ingestort voordat je daar terug bent natuurlijk. Dat
is iets wat ik niet in de hand heb… Maar
jou tegenhouden? Jou je vrijheid en zelfbeschikkingsrecht afnemen? Nooit! Helaas
heeft de macht jou je vrijheid en zelfbeschikkingsrecht afgenomen. Helaas. Toch? Jij
kan wel denken en voelen wat je wilt? Wil jij je dan ook zo bang voelen? Bang
voor een contact met mensen die van je houden en van wie jij houdt? Is dat
dan werkelijk wat jij wilt voelen? Ik denk het niet. 20 Mijn vriendschap voor jou is altijd welgemeend geweest. Jij kunt
dat, als geen ander, wel weten. Het is alleen wel zo, dat je door je te conformeren aan de wil
van de macht, mij al wel heel erg lang boven water pijn en verdriet doet. Je
begrijpt wel dat zo’n jarenlange toestand wel impact heeft op mij. Soms weet
ik niet hoe ik me er nog over voel. Soms denk ik dat die gevoelsdwarreling
komt doordat je me misschien al wel veel te lang boven water kwetst. Iets in
mij van jou is soms zo ongeveer een tijdje verdoofd of zoiets. Dan weet ik
het niet. Een glimlachje van jou kan wonderen verrichten, maar soms voelt het
in mij alsof er misschien toch iets van jou stuk is gegaan. Tot nu toe
verdween dit….,nou hoe zal ik het omschrijven….misschien met:, “verloren
gevoel”…als je me dan toch heel even “zag”….of soms ook door de
onderwateraardigheden… Maar weet je, soms is dat “verloren gevoel” zo sterk. Soms…..ja
soms voel ik me door jou zo vreselijk alleen gelaten met een afschuwelijke
waarheid …..voel ik me door jou zo vreselijk in de steek gelaten……… ….begrijp
je. Met de tijd en een beetje rust kom ik m.m.v. de vrienden om me heen, wel
weer uit bij waarom ik achter je ben blijven staan. Dan zijn er tranen en ben
ik zo moe….op een bepaalde manier moe….snap je… Ik zou zo graag willen dat je me een keertje weer boven water
zou bejegenen zoals jij dat zelf zou doen/willen. Nog liever zou ik je hier
weer eens zien en dat nare verdoofde gevoel voor eens en voor altijd in de
prullebak gooien. Het allerliefst zou ik je hier weer willen kunnen
ontmoeten, jijzelf en helemaal los van de machtsonderdrukking, in de
vriendelijke vriendschappelijke sfeer die er tussen ons wel altijd heeft
bestaan en die achter de bergen rijstebrij van de macht, nog wel zal bestaan… 21 Overbodig nogeens te benadrukken misschien, maar voor alle
duidelijkheid: Je bent hier altijd welkom. Ook wanneer je niks kwijt wilt
over je situatie. Zelfs als je hier slechts helemaal zwijgend wilt komen, ben
je welkom. Het uitwisselen van vriendelijkheden en vriendschap kan hier
ook zwijgend. Deur is open…..ssssstttt…. 22 Maantje, jij bent bij mij welkom. Iedereen die deel uit maakt
van jou is welkom. Misschien ken ik ze niet allemaal goed genoeg om altijd de
juiste snaar te raken, maar neem van me aan dat ik wel mijn best doe. Ik doe
mijn best omdat ik je kameraadje ben die niets en niemand van jou buiten de
deur zal laten staan. Niemand. Helaas zijn “jouw allemaals” niet allemaal
even vriendelijk voor mij. Ik hoop dat dat anders wordt. Dat kan ook wel als
het lukt om iedereen te laten zien wie
ik werkelijk ben. Degene aan wie ik mijn gedichtjes heb geschreven en met wie
ik bevriend ben geraakt, kent mij. Die kan vertellen over de vriendschap die
er tussen de maan en het schrijvertje bestaat….toch? Ik put hoop uit de wetenschap via mijn studie en haar eigen
woorden aan mij voordat de muur gesloten werd: “Onthou goed: Wat er ook gebeurt, houden van jou blijft”. 23 The possible crime of
“Unfreeze…….change…..refreeze….” Cults unfreeze
you,than they will try to change you and when you’ve changed enough into the
groupidentity….they will refreeze you. A cult wants smiling, non-resisting
hard working members. No criticism. They chose vulnerable people. I know that the
unfreezing was done. I became very insecure…….I was about to be changed….by
them…but that didn’t work. I guess my resistance to change must have been a
surprise. I didn’t give up
myself, my own identity……not even when they punished my resistancy and
noncooperative behavior by taking away the friend who I became attached to. I know……my friend
didn’t have a nice role in this…..but I do also know, she didn’t want me to
become a prisoner of the same cultprison she’s still in. She is a victim of a
very nasty cult. Victims of cults who are aware of their situation can only
survive by doing what the cultleader wants them to do. At least they think
it’s the only way to survive. Ik know what happened to me. Unfrozen…..but
never changed! Because of the
things that did happen, I did have to fight my way back through a lot of
pain. I’m still hurt. My friend……what my friend did to me still hurts…..but I
believe she didn’t act the bad way because she wanted to. She acts like every
cultvictim acts. I hope one day I’ll see her smile again. Untill then, she ‘s
an instrument of the leader of that bad cult. Yes, there are
things unsolved and I know why it is kept unsolved by a noncommunication-war. There is also a
noncommunication situation because the leader is afraid that my friend will
leave his cult in no time when she talks to me again. She’s a
cultvictim and cutlvictims act the way the cultleader wants them to act. The antidote?
Think! Think for yourself! Let the
cultleader and other cults shut up. Keep your ears closed for their remarks
for a wile and think. Waarom in het engels? Simpel: om eventuele triggers op woorden,
op taalgebruik, te omzeilen. Ik kan de verkeerde keuze maken. Dat kan. Ik doe
gewoon mijn best om de juiste keuze te maken. Ik doe vreselijk mijn best. Het
blijft een gokje…. 24 Vind jij dat ik die haatcampagne, die al 10 jaar duurt, verdien?
Een periode vol nare dingen voor mij, waarin de machtsstructuur waar jij deel
van uit maakt voortdurend en systematisch heeft geweigerd/weigert om op mijn
verzoek(en het verzoek van een bemiddelaar) middels een goed gesprek de
kwestie in normaal vaarwater te krijgen. Vind jij dat “weigeren om tot betere
verhoudingen/vaarwater te komen”, wel normaal? Begrijp jij dat ik me tegen de haatcampagne ben gaan moeten
verweren? Ik ben me er, na ongeveer 4 jaar stilzwijgen, tegen gaan
verweren ,omdat de aangerichte schade door het onjuist neerzetten van mijn
persoonlijkheid bij derden door de machtsstructuur, bij mij en bij wat bij me
hoort onacceptabel werd. Ik heb moeten zorgen voor een buffer tegen het nare
gedoe tegen en over mij. De wijze waarop het onheus bejegenen en intimideren
richting mij gebeurde/gebeurt, lijkt als twee druppels water op de wijze
waarop sektarische bolwerken omspringen met kritiek en degenen die kritiek
uiten over zo’n sektarische structuur. Openheid van zaken is het enige, en uiteindelijk afdoende,
middel tegen misstanden die door geheimhouding in stand worden gehouden. Daar
ben ik van overtuigd. Gedurende mijn verweer ben ik, anders dan de machtsstructuur,
voortdurend bereid (geweest )en bereikbaar (geweest) voor een gesprek op
basis van wederzijds respect en gelijkwaardigheid. Ik ben ook altijd voor jou bereikbaar. Je weet me wel te vinden
en de deur is open. Dat weet je. Ik ben in de hele kwestie die al 10 jaar duurt nooit degene
geweest die onbereikbaar is. Dat ben ik ook nu niet. De machtsstructuur wil niet bereikbaar zijn en de situatie zoals
die is, voort laten duren….met als doel….nou, ik denk niet dat ze veel goeds
voor mij daarmee in petto hebben daarbinnen…jij wel? 25 I wish you would
refuse to hurt me I do not deserve
any kind of punishment. I’m your friend If you don’t want
to hurt me anymore If you don’t want
to act like you’ve done for years now If you want to
change the situation Just reading
about cults and their dangers isn’t enough You have to work You have to work
real hard with the knowledge you have read You’re worth
trying Your kids are And I? Am I worth
trying to change the situation If I’m not worth
trying , tell me! I deserve to know
that much! 26 Mensjes die dichtbij je staan, ontmoet je overal natuurlijk.
Wanneer zo’n mensje, door een sektarisch gebeuren waarin ze vastzit, verboden
wordt om contact met je( de buitenstaander zoals ik dat ook ben)) te hebben,
ontstaat juist de band die zo’n sektarische beweging juist probeert te
voorkomen m.b.v. hun contactverbod en de daarbij horende pesterijen. Ik weet dat in sommige sektarische bewegingen buitenstaanders en
insiders die contact onderhouden met een buitenstaander, slachtoffer worden
van “fairplay”. Een wel hele mooie benaming voor iets heel naars: de”
buitenstaander” en de “tegenstribbelende insider” worden het mikpunt van
pesterijen die onmenselijk ver kunnen gaan. Het begrip “fairplay” is
natuurlijk absoluut ongepast en dekt de lading helemaal niet. Het woord vind
ik in deze een duidelijk voorbeeld van het toekennen van een andere betekenis
aan woorden dan de betekenis
die erbij past. Het woord geeft de sekteleden het gevoel/het idee dat hetgeen
ze aan mishandelingen verrichten t.o.v. de buitenstaander en de
tegenestribbelende insider, geoorloofd is. In Griekenland ontmoet je de
roots( en sinds 2004 ook weer actueel natuurlijk) van wat “ fairplay”
eigenlijk wel betekent…….Ik zou alle sekteleden die fairplay uitoefenen op
hun slachtoffers(=slachtoffers zijn vogelvrij verklaard) een blik op Delphi
en Olympia willen gunnen met de uitleg van een staatsgids van
Griekenland……….Dat zou misschien kunnen helpen om de sekteleden te laten
inzien wat ze onder de noemer van fairplay eigenlijk doen: zonder enig
gewetensbezwaar mensen zwaar geestelijk/emotioneel/lichamelijk mishandelen en
intimideren. En dat is heel iets anders dan er met het begrip “fairplay”
bedoeld wordt, wat er bij het begrip “fairplay” voor ogen staat… en
waaraan de oude grieken zich tijdens
de olympische spelen al wel hielden. Sektarische bewegingen kunnen veel vernietigen……onderdrukken….onzichtbaar
laten zijn….laten vergeten….helaas….maar ik ben niks vergeten, laat me niet
onderdrukken 27 Emoties…….een taboe in de groep waarin jij bivakkeert? De gedichten die ik heb geschreven, zijn niet voor niets
verwoordingen van emoties. Ik ben die creativiteit niet kwijt. Ik gebruik
mijn creativiteit in pogingen mensen die me dierbaar zijn te bereiken in hun
doolhof. De machtstructuur die niet wil dat ik die mensjes bereik,
verbindt daarom mijn gedichten aan een verkeerde motivatie en plakt er een
verkeerde stikker op. Emoties in mijn gedichten zouden eens de emoties van
zijn onderdanen kunnen raken en woorden
kunnen geven aan de emoties die er bij zijn onderdanen wel zijn….De macht
ziet heel goed in, dat het hek van de dam is als dat zou lukken en
dus….precies…emoties verboden. Ik hoop dat je op een dag genoeg vertrouwen in me hebt om mijn
uitgestoken handen aan te pakken. Ik bijt niet, maantje. Ik bijt helemaal
niemand. Maar dat vertrouwen, kan ik je blijkbaar niet geven. Dat zul je zelf
moeten doen. Echt begrijpen doe ik dat niet. Ik weet dat sekteslachtoffers
daar moeite mee hebben. Dat wel. Maar begrijpen vind ik wel moeilijk. Ik sta
al die jaren dag en nacht voor je klaar. Dat weet je…..ik draag je op
handen……ga soms even helemaal kapot om jou omdat ik geen makkelijker route
kies….die kies ik dan niet omdat zoiets jou zou schaden……….en het helpt
niks…..het helpt helemaal niks. Dat vind ik wel verdrietig. Als iemand die
zoveel jaren de vriendschap blijft koesteren in zulke omstandigheden geen vertrouwen
kan winnen……..dat vertrouwen blijkbaar niet verdient…..Naja, ik zal wel wat
verkeerd hebben gedaan dan. Maar toch zou je toch kunnen weten dat …….
ach…..ik weet het niet hoor…..wat kan ik dan nog doen…..? Sektarische structuren maken wel heel veel kapot hoor. De maan
die ik ken, zou zich nooit zo tegenover mij opstellen…..en voor die maan, ben
ik er zolang ze me nodig heeft en zolang ze dat wil…..maar ik weet nu niet
meer wat ze wil en wat ze nodig heeft. De maan die ik ken is er nu geloof ik
niet en ik weet niet eens of ze ooit terug zal komen uit dat zwarte hol. Ik
weet het niet……. Nou….dag, Liefs wel, Schrijvertje ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… According to my
perception |
|
||||||||||||||||||||
|
|
|
|
