|
12 in een dozijn
Iedere dag van vandaag
Ontmoet ik je vriendschap
Vaak subtiel,soms wat vaag
Zoals in iedere ware meesterschap
Ik weet wat jijzelf zeggen zou
in mijn eigen roerige debat
over situaties vol ijzige kou
zonder grip, zonder vat
Ik was zo aan je blik gewend
Je hand op mijn schouder
voelend
Altijd op het juiste moment
Zo vreselijk goed bedoelend
Het heeft me goed gedaan
Het heeft me sterk gemaakt
Om jou te willen blijven verstaan
nadat je ziel is gekraakt
Soms ben je nog weer even
Zoals ik je heb leren kennen
Als rode draad geweven
Door anderen die mij niet erkennen
De anderen herkennen mij niet
Zoals alleen jij me herkent
Ze bezorgen me zoveel verdriet
Maar dat is jou wel bekend
Het is de hel waarin jij leeft
Die je heeft laten zoeken
Naar hoe je zoiets overleeft
Volgens vele studieboeken
De macht heeft jou verscheurd
Laat angst en verwarring leiden
Opdat jij niet ziet wat er gebeurt
En hoe velen eronder lijden
Soms loop je mij voorbij
Zie je mij helemaal niet staan
Dan denk ik weleens: het is voorbij
Totdat je me weer kunt verstaan
Soms kijk je naar mij
Zie ik een glimlach op je gezicht
Sta je duidelijk aan mijn zij
Totdat je weer voor je angst zwicht
Soms ben je vol energie
Grote stappen vol bravour
“Ik hoal die den hoast nait bie
totdat ze de troep hoal’n uut dien voer”
Soms spreek je zo stilzwijgend
Zie ik druppeltjes onder je ogen
Je ellende angstig verzwijgend
Totdat het me lukt ze 12 keer te drogen…
Liefs
Jouw schrijvertje
Uitgeverij Roots ©
|
